Oleanna

Premiera

28.05.2022

Scena

Mała scena

Czas

85 minut (bez przerwy)

opis spektaklu

Profesor u szczytu kariery i studentka walcząca o ocenę. Jedna rozmowa, kilka niefortunnych gestów i słowa, które zostają użyte jako broń. Kto tu jest ofiarą, a kto manipulatorem?

Duszny thriller psychologiczny o władzy, komunikacji i cienkiej granicy między wsparciem a przekroczeniem tabu.

Patronat Medialny
TVP 3 Łódź
Toya TV
Radio Łódź

Współpraca medialna
MeloRadio
Radio Złote Przeboje

Twórcy

autor :

David Mamet

reżyseria, opracowanie muzyczne :

Krzysztof Prus

przekład :

Marek Kędzierski

scenografia, kostiumy, reżyseria światła :

Marek Mikulski

inspicjentka :

Anna Królikowska

Obsada

galeria spektaklu

Mężczyzna w marynarce i okularach siedzi za dużym drewnianym biurkiem, poprawiając okulary. Tyłem do widowni, naprzeciwko niego na krześle, siedzi kobieta z włosami spiętymi w kok.

Na pierwszym planie kobieta w szarej sukience siedzi na krześle i czyta książkę, patrząc w dół. W tle mężczyzna w marynarce siedzi za drewnianym biurkiem i gestykuluje, patrząc w stronę kobiety.

Na pierwszym planie tyłem do widza siedzi kobieta w szarej sukience. Przed nią, na kolanach, klęczy mężczyzna w marynarce, który patrzy na nią z przejęciem.

Mężczyzna w marynarce pochyla się gniewnie nad biurkiem i wskazuje palcem na kobietę w szarej sukience, która siedzi na krześle. Tło jest czarne, a na biurku leżą dokumenty i otwarta książka.

Elżbieta Zajko, Michał Staszczak, fot. Krzysztof Bieliński

Kobieta z długimi blond włosami siedzi tyłem do widza przed toaletką w ciemnym pokoju z ceglaną ścianą, przeglądając się w lustrze i malując usta. Obok lustra znajduje się świecąca lampka, a na blacie stoją kosmetyki i butelki.

Kobieta z włosami związanymi w kucyk siedzi na krześle, ubrana w granatową sukienkę z koronkowym wykończeniem. Na oparciu krzesła wisi duża, jaskrawozielona torba. Scena jest oświetlona punktowo w ciemnym otoczeniu.

Mężczyzna w garniturze siedzi przy dużym drewnianym biurku w fotelu obrotowym, patrząc na siedzącą naprzeciwko niego kobietę w granatowej sukience z zieloną torbą u boku. Obaj aktorzy znajdują się na ciemnej, oświetlonej punktowo scenie.

Mężczyzna w garniturze i krawacie stoi z rękami w kieszeniach spodni, odchylając lekko głowę w bok. Obok niego, na ciemnym tle, stoi pusty, brązowy fotel obrotowy.

Mężczyzna w garniturze stoi po lewej stronie, patrząc w stronę kobiety, która trzyma w rękach kartkę papieru. Kobieta stoi po prawej stronie biurka, mając przewieszoną przez ramię jaskrawozieloną torbę.

Mężczyzna w koszuli stoi profilem w ciemnym pomieszczeniu na tle regału z książkami. Scena jest skąpana w mroku, z delikatnym oświetleniem akcentującym postać.

Kobieta w jasnym płaszczu i okulary przeciwsłonecznych stoi za dużym drewnianym biurkiem, trzymając torbę. Po prawej stronie siedzi mężczyzna w białej koszuli, patrząc w dół z opuszczoną głową.

Kobieta w jasnym płaszczu ze skrzyżowanymi rękami opiera się o biurko, patrząc na stojącego na pierwszym planie mężczyznę w białej koszuli. Mężczyzna ma skrzyżowane ramiona i odwraca wzrok z niezadowoloną miną.

Kobieta w jasnym płaszczu stoi pochylona nad biurkiem, rozmawiając z mężczyzną stojącym naprzeciwko w białej koszuli. Na biurku leżą dokumenty, książka oraz torba.

Mężczyzna w białej koszuli stoi na pierwszym planie, patrząc w bok z powagą, podczas gdy kobieta w jasnym płaszczu opiera się o biurko za nim. Obaj aktorzy znajdują się w ciemnej przestrzeni oświetlonej teatralnym światłem.

Kobieta w jasnym płaszczu siedzi przy biurku i gestykuluje z gniewnym wyrazem twarzy w stronę mężczyzny siedzącego tyłem do widza w fotelu. Na biurku leżą teczka, dokumenty i książka na tle czarnego tła.

Mężczyzna w białej koszuli stoi na pierwszym planie i z gniewem wskazuje palcem na kobietę stojącą po drugiej stronie biurka. Kobieta w jasnym płaszczu patrzy w jego kierunku, trzymając w ręku torbę w ciemnym otoczeniu sceny.

Na pierwszym planie mężczyzna w białej koszuli rozmawia przez telefon, zapinając guzik. W tle, obok drewnianego biurka i fotela, stoi kobieta w jasnym płaszczu.

Kobieta w jasnym płaszczu i mężczyzna w białej koszuli siedzą na podłodze, opierając się o siebie plecami w ciemnym otoczeniu sceny. W tle widoczny jest zarys mebli.

wideo

recenzje

Warto podkreślić, że w łódzkim przedstawieniu postaci są bezbłędnie poprowadzone psychologicznie. Każda emocja wypisana jest na twarzy i w ciele aktorów. Można by powiedzieć, że w kameralnej przestrzeni Małej Sceny czujemy niemalże każdy ich oddech.

Katarzyna Wojtysiak-Wawrzyniak, teatrologia.info

nagrody

Nagroda Publiczności na XXI Ogólnopolskim Festiwalu Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość przedstawiona" Zabrze 2022

Nagroda Aktorska Jury Młodych dla Michała Staszczaka za rolę Johna, na XXI Ogólnopolskim Festiwalu Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość przedstawiona" Zabrze 2022

Newsletter