OSADZENI WYSŁUCHAJĄ MICKIEWICZA W WYKONANIU AKTOREK I AKTORÓW TEATRU JARACZA. NARODOWE CZYTANIE 2026

Narodowe czytanie na Smutnej

Osadzeni wysłuchają Mickiewicza w wykonaniu aktorek i aktorów Teatru Jaracza.

W ramach tegorocznego Narodowego czytania 5 września o godzinie 12.00 aktorki i aktorzy Teatru Jaracza z gościnnym udziałem dziennikarki Moniki Czerskiej z Radia Łódź zaprezentują fragmenty III części Dziadów Adama Mickiewicza za pośrednictwem radiowęzła działającego na terenie Zakładu Karnego w Łodzi przy ulicy Smutnej. Wydarzenie odbędzie się we współpracy z Radiem Łódź, które dzień później (6 września) o godzinie 16.00 wyemituje czytanie na swojej antenie.

Scenariusz oparty będzie na scenach rozgrywających się w celi Konrada oraz fragmentach sceny VII (opowieść Adolfa o losach Cichowskiego) i sceny VIII (lament pani Rollison). Dzieło Adama Mickiewicza zyska nowy, współczesny kontekst, pozostając niezwykle aktualnym głosem na temat ludzkiej godności i człowieczeństwa.

Projekt stanowi kontynuację działań Teatru Jaracza, realizowanych w łódzkim Zakładzie Karnym. W maju br. aktorki i aktorzy teatru czytali tam fragmenty „Kartoteki” Tadeusza Różewicza, rozpoczynając cykl spotkań z literaturą adresowanych do osób odbywających karę pozbawienia wolności.

- Narodowe czytanie zorganizowane w areszcie to dla nas prosty sygnał, że dobra literatura powinna docierać wszędzie, gdzie może stać się pretekstem do ciekawej rozmowy i zwykłej refleksji – przekonuje Paweł Łysak, dyrektor Teatru Jaracza i reżyser wydarzenia.

W czytaniu udział wezmą: Łukasz Stawowczyk, Dorota Kiełkowicz, Sara Lityńska, Mariusz Witkowski, Radosław Osypiuk, Karol Puciaty, Paweł Paczesny, Mateusz Czwartosz oraz Monika Czerska – dziennikarka i dyrektorka programowa Radia Łódź. Za adaptację odpowiada Paweł Sztarbowski, kierownik literacki Teatru Jaracza, a oprawę muzyczną Krzysztof Kaliski.

Zaplanowane na 5 września przedsięwzięcie udowadnia, że dobra literatura odnajdzie się wszędzie, a Teatr Jaracza kontynuuje wchodzenie w miejską tkankę tam, gdzie sztuki zazwyczaj się nie szuka.