HORSZTYŃSKI

O spektaklu

Horsztyński Juliusza Słowackiego nosi taki, a nie inny, bardzo mylący tytuł nie z woli autora, lecz wydawcy jego dzieła. Napisany najprawdopodobniej w 1835 roku, utwór ukazał się już po śmierci poety. Rękopis był niekompletny, brakowało, między innymi, zakończenia oraz strony tytułowej. W latach sześćdziesiątych dziewiętnastego wieku pracował nad nim edytorsko Antoni Małecki. To on zdecydował, żeby dramat nazywał się Horsztyński właśnie, chociaż jego głównym bohaterem jest Szczęsny Kossakowski. Człowiek to zagubiony, słaby, łatwo wpadający w smutek. Polski Hamlet, jak go nazywano. Przyszło mu żyć w bardzo niehamletycznej epoce. Jest rok 1794, wybucha powstanie kościuszkowskie. Nastaje więc czas domagający się zaangażowania, jasnego opowiedzenia po którejś ze stron, podjęcia zdecydowanych działań. Szczęsny nie jest do tego zdolny. Zdaje sobie sprawę, że nie dorasta do wyzwań, jakie stawia przed nim los i historia. Mierzy się nie tylko z nimi, lecz także z samym sobą, ze swoim charakterem, melancholią, jaką w sobie nosi.

Pokaz przedpremierowy 19 stycznia 2024, Duża Scena.
Premiera na Dużej Scenie 20 stycznia 2024 r.

Czas trwania spektaklu: 2 godziny 30 minut (z jedną przerwą)

W spektaklu pojawiają się strzały.
 

Prawa Autorskie reprezentuje Stowarzyszenie Autorów ZAIKS.

Prelekcja po spektaklach 29 i 30 października 

Dr hab. Karol Samsel wygłosi prelekcję o „gorzkim arcydziele”, jak nazywali badacze Horsztyńskiego Juliusza Słowackiego. Sztuka ta  przejmująca i niezwykle współczesna dyskusja o polskości, o „tragizmie bycia Polakiem”. Inspirowana Hamletem Williama Shakespeare’a, ale też go niekiedy parodiująca. Nie tylko prześmiewczo, lecz przede wszystkim okrutnie. Słowacki śmieje się bowiem przez łzy. Elementami komicznymi wzmacnia gorycz losu, jaki przypadł w udziale bohaterom jego dramatu.  

Abstrakt prelekcji: 

Horsztyński jest nie tylko niedokończoną tragedią Juliusza Słowackiego – być może najczarniejszą z dających się wyobrazić czy „gorzkim arcydziełem”, jak nazwały ten utwór Maria Janion i Maria Żmigrodzka – to także niedokończony projekt – pesymistyczny pod względem tak metafizycznym, tak historiozoficznym, jak i antropologicznym oraz egzystencjalnym. To, oczywiście, również przejmująca i niebywale współczesna (i dobrze dająca się uwspółcześniać) dyskusja o polskości „wskroś historii”, takiej polskości, która nie daje się uzgodnić ani międzypokoleniowo, ani wewnątrzpokoleniowo – na tym właśnie polega: i jej tragedia, i szeroko pojęty „tragizm bycia Polakiem” – właśnie to rozpisuje też Słowacki w przejmującej formie konfrontacji dwóch pokoleń, roku 1764 i 1795 – uosabiają ów konflikt sceny takie, jak słynny pojedynek na rewolwery Horsztyńskiego ze Szczęsnym, bezwzględna oraz okrutna parodia hamletycznego patosu czynu.

wideo

Patronat medialny

TVP 3 Łódź
TOYA TV
Radio Łódź

Współpraca medialna

Meloradio
Radio Złote Przeboje 

Spektakl bierze udział w X Konkursie na Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Polskiej i Europejskiej „Klasyka Żywa”